Του Πασχάλη Τσολάκη Τεμά τα ρίζας τρανά και βαθέα Ποτισμένες από τον ιδρώτα που έσταζε από τα μέτωπα των ανθρώπων, που τα έκαιγε ο δικός μου ο ήλιος. Ο Ήλιος του Πόντου. Ένας ιδρώτας τίμιος, καθάριος, σαρκικός, ψυχικός, ανθρώπινος. Άνθρωποι φτωχοί και τίμιοι. Εργατικοί και φιλόξενοι. Πονεμένοι και περήφανοι. Αδικημένοι και χορευτάδες. […]