«Ακούω κούφια τα τουφέκια, Ακούω σμίξιμο σπαθιών, Ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, Ακούω τρίξιμο δοντιών», έγραφε ο μεγάλος Σολωμός, στον «Ύμνον εις την ελευθερίαν». Και στον πόλεμο, την πιο σκοτεινή νύχτα της ανθρωπότητας, «που την τρέμει ο λογισμός», δεν κοιμούνται παρά μόνον οι πεθαμένοι. Από την αυγή της και της ιστορίας μας οι πόλεμοι, πάντα αποτρόπαιοι […]
Με εκείνα τα κομμένα πόδια περπατά ακόμη η Ελλάδα… – olympia