Γνώρισα τον Λάζαρο περασμένο απόγευμα, φθινόπωρο του ’95 νομίζω, στο μπαρ ενός ξενοδοχείου.Γύρω του μαζεμένοι πολλοί ένοπλοι, αυτός έπινε μια μπύρα, μίλαγαν και χαχάνιζαν όλοι μαζί. Το λόμπυ χακί σε όλες τις αποχρώσεις της παραλλαγής και τα ΑΚ-47 κυκλοφορούσαν με την ίδια συχνότητα που κυκλοφορούν οι φωτογραφικές μηχανές, σ’ ένα συνηθισμένο τουριστικό θέρετρο.Μόνο που εκεί […]
Ο Λάζαρος: Μια ιστορία για την ανείπωτη φρίκη του πολέμου – olympia