Στις οικονομικές αναλύσεις του διεθνούς αλλά και του ελληνικού Τύπου βρίσκεται σταθερά η «οικονομία»: τι συνέπειες θα έχει στην «οικονομία» ο πόλεμος των δασμών… η γεωπολιτική αστάθεια κ.λπ. Επί Τραμπ, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, η γεωπολιτική αστάθεια έχει επίσης πρωταρχικά οικονομική διάσταση: είναι η απαίτησή του να χρηματοδοτήσουν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι την ασφάλειά τους έναντι των γεωπολιτικών κινδύνων. Στο ίδιο μοτίβο, επιβάλλει δασμούς για να εξισορροπηθεί το διμερές εμπορικό ισοζύγιο που είναι πολύ ελλειμματικό για τις ΗΠΑ.
Αυτός ο «οικονομισμός» έχει τη ρίζα του στα μεγάλα οικονομικά προβλήματα της υπερδύναμης: δίδυμα ελλείμματα, αποβιομηχάνιση, εγκατάλειψη και παρακμή βασικών υποδομών.
Ανεπαισθήτως, η αμερικανική οικονομική αυτοκρατορία κάμπτεται και συσσωρεύει μειονεκτήματα έναντι του μεγάλου ανταγωνιστή. Και πρέπει να κάνει κάτι δραστικό σήμερα – αν όχι χθες… Σε αντίθεση με τον Μπάιντεν, που έβαλε τον πραγματικό πόλεμο στο «τιμόνι», ο Τραμπ κάνει το αντίθετο, κηρύσσοντας τον «πόλεμο των δασμών». Ο γενικευμένος και επιθετικός χαρακτήρας του αναπόφευκτα οδηγεί σε μεγάλη αστάθεια και σε κρίση εμπιστοσύνης όλων εναντίον όλων.
Οι πιθανές -και ήδη διαφαινόμενες- συνέπειες είναι δυνητικά πολύ σοβαρές. Ωστόσο, η έννοια «οικονομία» δεν είναι κατάλληλη για να απαντήσει στο ερώτημα ποιος θα πληρώσει το κόστος της «μεγάλης αναταραχής». Διότι περιλαμβάνει κοινωνικές δυνάμεις με ανταγωνιστικά συμφέροντα.
Διότι γνωρίζουμε ήδη ποια θα είναι η απάντηση των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών σε αυτά τα ενδεχόμενα: λιτότητα, δημοσιονομική (που σημαίνει νέες μεγάλες περικοπές στις δαπάνες για το κοινωνικό κράτος) και εισοδηματική (που σημαίνει μείωση των πραγματικών μισθών, εξαιτίας του πληθωρισμού ή και των κυβερνητικών παρεμβάσεων).
Στην περίπτωση της Ευρώπης και της Ελλάδας, ιδιαίτερος και επίφοβος μοχλός λιτότητας θα είναι επίσης οι στρατιωτικές δαπάνες, που είναι ευθέως ανταγωνιστικές με τις κοινωνικές δαπάνες. Πάνω στην παλίρροια των δασμών και της στρατιωτικοποίησης, έρχεται ένα νέο κύμα λιτότητας με έντονα χακί χρωματισμούς.
Το Σαββατοκύριακο 5-6 Απριλίου, εκατομμύρια ακτιβιστές και πολίτες συμμετείχαν σε 1.200 συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια σε πολλές πόλεις και περιοχές των ΗΠΑ με κεντρικό σύνθημα «Κάτω τα χέρια!» – από την κοινωνική ασφάλιση, τις θέσεις εργασίας, το σύστημα medicare, την ελευθερία του λόγου και την ελευθερία του Τύπου. Εχουμε κάθε λόγο, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους.
efsyn.gr