Μήνας: Μάρτιος 2021

NEWS FEED

Ιερισσιώτες ήρωες του 1821

Μαρ 25, 2021 exofitsio

  (Το αρχικό αρχικό άρθρο γράφτηκε τον Ιανουάριο του 2010) Κείμενο: Χρήστος Καραστέργιος Όταν αναφέρεται κάποιος στη συμβολή της Ιερισσού και γενικότερατης περιοχής στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες, το μυαλό όλωνπηγαίνει στον περίφημο Καπετάν Γιαγλή. Ο Γεώργιος Γιαγλής ήΚαπετάν Γιαγλής, όπως είναι ευρύτερα γνωστός, γεννήθηκε στηνΙερισσό το 1869 και εκοιμήθη  με το όνομα Γαβριήλ,το 1944. Ελάχιστοιόμως είναι αυτοί που γνωρίζουν πως ο Καπετάν Γιαγλής δεν είναιπαρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου από μια πλειάδα συμπατριωτώνμας που έδωσαν δυναμικά το παρόν στους αγώνες για την ελευθερίατου υπόδουλου γένους γενικά και της ιδιαίτερης πατρίδας μαςειδικότερα, από τα πρώτα χρόνια της Επανάστασης του 1821. Το μικρό αυτό άρθρο εκτός από την απότιση φόρου τιμής στους΄΄ξεχασμένους΄΄ συμπατριώτες μας, προσδοκά να αποτελέσει τηναφορμή για την έναρξη μιας δημόσιας συζήτησης αρχικά και αν τοεπιτρέψουν οι συνθήκες μιας εκτενέστερης και πιο εμπεριστατωμένηςέρευνας στη συνέχεια, για τη συμμετοχή των Ιερισσιωτών καιγενικότερα των Χαλκιδικιωτών στους αγώνες για την ελευθερία τηςπατρίδας. ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ Στις 23 Μαρτίου του 1821 την ίδια ώρα που οι σπίθες τηςεπανάστασης ξεπετάγονται σε κάθε γωνιά που ζουν υπόδουλοιΈλληνες,ο Εμμανουήλ Παπάς αποβιβάζεται στο Άγιο Όρος για τηνετοιμασία της εξέγερσης. Ο μουτεσελίμης (αναπληρωτής του Πασά), Σερίφ Σιντίκ Γιουσούφ μπέης, πληροφορείται την άφιξη του Ε. Παπάστη χερσόνησο του Άθω και πηγαίνει ο ίδιος με μεγάλες δυνάμειςστην Ιερισσό με σκοπό να εισβάλει στο Άγιο Όρος. Επειδή δεν έχεισαφή στοιχεία για την προετοιμασία  της επανάστασης, αφήνειφρουρά για να αφοπλίσει τους κατοίκους που,από ό,τι γνωρίζουμεήταν πολύ καλά οπλισμένοι.(dr Hunt 1801). Η καταπίεση των κατοίκωναπό τη φρουρά ήταν μεγάλη και αναγκάστηκαν πολλοί να καταφύγουνστα γύρω βουνά. Στις 8 Μαΐου άρχισαν οι πρώτες συγκρούσεις στην Κασσάνδρα καιστις 17 Μαΐου, κάτω από την έντονη πίεση των Τούρκων ξεσηκώθηκε οΠολύγυρος και ακολούθησαν, η μία μετά την άλλη, και άλλες περιοχέςτης Χαλκιδικής. Έχουμε στη συνέχεια την επίσημη κήρυξη της επανάστασης από τονΕμμανουήλ Παπά στις 31 Μαΐου στο Άγιο Όρος και την 1η Ιουνίου οεπαναστατικός στρατός συγκρούεται και νικά την τουρκική φρουράπου έμεινε στην περιοχή της Ιερισσού. Τα γεγονότα ήταν ραγδαία, μετά την διάλυση του σώματος τωνεπαναστατών στη Ρεντίνα και την κατάληψη της Κασσάνδρας καιέχουν ως αποτέλεσμα τον περίφημο ‘Χαλασμό’, και τον ξεριζωμό τωνκατοίκων. Κατά τον Pouqueville, έφυγαν τότε από την χερσόνησο του Άθω, όπουείχαν καταφύγει,5000 – 6000 γυναικόπαιδα. Το μεγαλύτερο βάρος των προσφύγων το δέχεται η Σκόπελος, αλλάυπάρχουν και άλλοι που βρίσκουν καταφύγιο στη Σκιάθο, στην Κέα καιτα Ψαρά. Σε εργασία του Γ.Χ. Χιονίδη, βρίσκουμε στη Σκόπελο το 1829  τρεις οικογένειες που δηλώνουν καταγωγή από την Ιερισσό, μία από ταΣτάγιρα και σαράντα τρείς οικογένειες που δηλώνονται με το γενικόόρο ΄΄Μαντεμοχωρίτες΄΄. Οι οικογένειες που δηλώνουν καταγωγή απότην Ιερισσό είναι οι οικογένειες του Γαρόφαλου Νικόλαου (έμπορου), του Καραθανάση (γεωργού) και η οικογένεια του Ιωάννη Ιερισσιώτη,που δηλώνει στρατιώτης. Στους Μαντεμοχωρίτες βρίσκουμε μεταξύ άλλων την οικογένεια τουΒ. Αποστολάρα από το Γομάτι, που δηλώνει χιλίαρχος, την οικογένειατου Ταμπάκη Δήμου, του Ι. Αθανασίου και πολλές άλλες. Οι Ιερισσιώτες καθ’όλη τη διάρκεια του αγώνα πολέμησαν γενναία μετην προτροπή του ιεράρχη και κατόπιν εθνομάρτυρα επισκόπουΙερισσού και Αγίου Όρους, Ιγνατίου.…